Barwy Ogrodów w podróży

O czym szepczą szeptacze...

2012-02-19T01:26:00.000-08:00

Przy Centrum Nauki Kopernik urządzono mały park. Jego atrakcją są różne współczesne instalacje. Mnie zachwyciły Szeptacze autorstwa Elżbiety Wierzbickiej. Poza ciekawą formą tajemniczych robakowatych lśniących rur, intrygująco szepczą.

Wystarczy stanąć pomiędzy nimi i słychać szum, szpet, szelest.

Niesamowity jest kontrast nowoczesności ze starymi domami wokół, pamietam jeszcze jak ulicą Elektryczną jeździł parowóz przywożąc węgiel do elektrociepłowni Powiśle, tam gdzie teraz wyrosły apartamentowce.

Pracująca elektrociepłownia była wielką atrakcją, oglądaną z okien mojej starej szkoły. Szkoły przy ul. Drewnianej, do której chodziła moja Mama, ja i moja Jula też.

Spacerując nad Wisłą, posłuchajcie szeptaczy...

Zimowa Wisła

2012-02-12T06:12:00.000-08:00

W kolejną mroźną, słoneczną sobotę wybraliśmy się tuż za Warszawę, nad Wisłę w okolicach Wilgi.

Rzeka tutaj płynie bardzo wartko, większa jej część nie jest zamarznięta.

Na wodzie unoszą się łabędzie, słońce mocno świeci.

Wszyscy czekamy na przedwiośnie...

Zima na Suwalszczyźnie

2012-02-09T09:39:00.000-08:00

Najmroźniejsze dni tej zimy, najmroźniejszy region Polski.

Suwalszczyzna, okolice Ełku.

Zamarznięte jezioro Łaśmiady.

Zamarznięta rzeka Ełk.

Zima.

Zimowo za miastem

2012-01-29T00:58:00.001-08:00

Przyszła bardzo mroźna zima. Śnieg iskrzy się w słońcu i skrzypie pod stopami.

Pojechaliśmy na krótką wycieczkę w najbliższej okolicy Osiecka.

Pola i łąki są równie malownicze jak w innych porach roku.

Słońce oświetla zamrożone badylki, które rysują cienie na prawie niebieskim śniegu.

Zima. Zupełnie inna niż zima w mieście.

Na sportowo

2012-01-23T03:10:00.000-08:00

Z ogrodem nie ma wiele wspólnego.

Ale mijamy go codziennie podziwiając kolejne etapy prac.

Już prawie gotowy, choć ciagle kontrowersyjny.

Niech więc będzie jako dokumentacja współczesnej Warszawy.

Słońce i księżyc

2012-01-20T08:13:00.000-08:00

Do Puszczy Kampinoskiej wybraliśmy się po moich zajęciach, dzień szybko się skończył.

Trafiliśmy i na zachód słońca i na wschód księżyca.

A zatem przełom dnia i nocy w Puszczy Kampinoskiej, jeszcze bez śniegu.

Kolczurka - piękno zawleczone

2012-01-15T01:48:00.000-08:00

Na nadwiślańskich brzegach spotykamy wiele ekspansywnych, obcych w naszej florze, roślin. Niektóre są atrakcyjne, ozdobne i można je spotkać w ogrodach i na działkach. Jedną z takich roślin jest kolczurka klapowana (Echinocyst lobata).

Należy do dyniowatych, tworzy owoce przypominające ogórki i bardzo wydajnie rozsiewa się, szczególnie w nadrzecznych łęgach. Kolczurka jest pnączem-dusicielem, porastając krzewy i trawy zadusza je gęstym namiotem przytłaczając je nawet w zimie.

Z tego powodu ta zawleczona do Polski całkiem niedawno roślina, nie powinna być zostawiana samopas. Warto ograniczyć jej wysiewanie, gdyż za kilka lat trudno będzie powstrzymać jej ekspansję.

Sezon rozpoczęty!

2012-01-08T08:19:00.001-08:00

Jak ciekawie spędzić styczniowy weekend? Za oknem pochmurny listopad raczej niż styczeń. Pomysły na kolejne wyprawy kiełkują. Na razie znajdujemy malownicze miejsca blisko Warszawy.

Tym razem, brzegi Wisły w drodze do Puszczy Kampinowskiej. Mijając kościółek luterański, dojeżdżamy na dawne miejsce przeprawy promowej w Secyminku, wśród szuwarów i chaszczy, już za wałem przeciwpowodziowym.

Poza nami, tylko motocrossowiec, szybko odjeżdża w dal.

Zostajemy więc na chwilę sami. Jest chłodno, pada i wieje. Tylko kilka ujęć i pojedziemy dalej.

Nowy sezon przed nami...

Moczydłów - kapliczka

2011-12-29T11:46:00.001-08:00

Moczydłów jest obecnie częścią Góry Kalwarii.

Niegdyś stanowił zamożne dobra zakonne, potem prywatne. W 1914 roku wybudowano tu ostatnią stacje kolejki wąskotorowej do Warszawy.

Obecnie na wysokim brzegu Wisły rozciągają się sady i ogrody.

Pozostałością starych majątków są unikalne kapliczki, które jednocześnie były słupami granicznymi.

Jedna stoi na samej skarpie, tuż przy szosie.

Pochwale się, to zdjęcie zyskało wyróżnienie w konkursie fotograficznym PTTK w Otwocku.

Przydrożne kapliczki - Mazowsze

2011-11-13T02:31:00.001-08:00

W ostatni weekend wybraliśmy się niezbyt daleko, w okolice Kozienic i Puław. Po drodze malownicze przestrzenie sadów na zachodnim brzegu Wisły. Do południa jeszcze niskie słońce, a na polach i w sadach trwają jesienne porządki. Wcześnie robi się mgliście i sennie, przejeżdżamy więc nowym mostem w Puławach i wracamy "naszą" stroną Wisły.

W niewyróżniającej się miejscowości Regów Nowy przystanęliśmy przy kapliczce. Żadnych informacji. Tylko skupisko lip na środku pola z kiełkującą oziminą.

Może był tu dwór? a może szlak pielgrzymkowy do pobliskiego Sanktuarium w Wysokim Kole? Pozostaje obawa, że niedługo i kapliczki może już nie być...

Las dębowy

2011-11-07T12:27:00.001-08:00

Inny zakątek lasów pod Garwolinem. Pojechaliśmy tam w poszukiwaniu żołędzi, aby zasiać dęby. Dni już krótsze, więc dość szybko słońce chowa się w gałęziach i w lesie robi się mglisto.

Troche nostalgicznie i zdecydowanie listopadowo...

O dziwo, tym razem, spotykamy wielu spacerowiczów, piknikowiczów i fotografów.

A za tydzień dłuższa wyprawa, bo i weekend sprzyjający - długi i niepracujący. Jakie macie pomysły na te wolne dni?

Las klonowy

2011-11-04T01:40:00.000-07:00

Nieczęsto w lasach znajdziemy skupiska klonów. Raczej sadzone są w parkach. A jednak las klonowy na przełomie października i listopada wygląda magicznie.

A jeśli skręcimy w tę drogę?

2011-11-01T08:50:00.000-07:00

Włóczymy się nałogowo. W zasadzie każdy weekend to wyprawa. Albo dokładnie zaplanowana, z kilkoma punktami docelowymi, albo spontaniczna, dokąd oczy poniosą a droga zaprowadzi.

Tak było tym razem. Wspaniała pogoda, wszędzie spory ruch, więc uciekamy w boczne dróżki. Sprawdzając, gdzie znajdziemy się skręcając w drogę, którędy jeszcze nie jechaliśmy.

Trafiamy do bogatego, wielogatunkowego boru sosnowego, rozświetlonego bukami.

Liście wprost mienią się odcieniami rudego, złotego, żółtego. Nic więcej nam nie trzeba. To lasy w Nadleśnictwie Garwolin, mniej niż 100 km od Warszawy.

Koniec października na Mazurach

2011-10-30T11:42:00.000-07:00

Tak się złożyło, że w ubiegłym roku koniec października spędziłam w podróży służbowej na Mazurach.

Było znacznie chłodniej, bardziej deszczowo i mglisto niż w tym roku, ale był to wyjazd bardzo ciekawy. Jedyne osoby, które spotykaliśmy po drodze, to byli potencjalni sprzedawcy siedlisk.

Nie, nie kupię siedliska na Mazurach Garbatych.Chociaż to jeden z moich ulubionych rejonów kraju. Wystarczy, że mogę tam pojechać na chwilę, albo na kilka dni.

A poza wszystkim każda pora roku jest wspaniała, żeby tam się wybrać, prawda?

Gdy świat przyspiesza...

2011-10-24T23:44:00.000-07:00

Są takie tygodnie gdy wszystko przyspiesza. Kolejne dni wypełnione drobnymi obowiązkami przelatują nie przynosząc specjalnej satysfakcji. Jedynym momentem zatrzymania się jest weekend.

To nic, że ostatnio trochę chłodniejszy i bardziej mglisty. Zaraz po pracy, wsiadamy do samochodu... I już czas płynie inaczej, jest ciszej, spokojniej. Nasze ukochane rejony, a więc Puszcza Kampinoska. O tej porze roku, nie ma tu już żadnych turystów. Mijamy tylko starszych ludzi na rowerach, a nas mijają młodsi w BMW.

To tylko godzinę drogi od Warszawy, a cisza jak na końcu świata.

Nabieramy sił do następnego weekendu.

Kolor październikowy

2011-10-11T02:42:00.001-07:00

Wędrując nad Wieprzem zauważyłam, że pola już zaorane, łąki brązowieją, a trzcinowiska nad rzekami tez przybierają jesienny odcień oliwkowy? khaki? zgniło-zielony?

A może po prostu kolor październikowy?

Jesienne Jeziorzany

2011-10-07T05:02:00.001-07:00

Celem naszej ostatniej wycieczki były ponownie Jaziorzany nad Wieprzem.

Trudno opisać ten spokój, kolory i przychodzące refleksje.

Miłego weekendu!

Jesiennie nad Wisłą

2011-10-03T00:16:00.000-07:00

Jednym z moich ulubionych miejsc, które odwiedzam kilka razy w roku jest wschodni brzeg Wisły między Wilgą a Maciejowicami, na południe od Warszawy.

Na tym odcinku wyraźnie widać siłę rzeki kształtującej swoje koryto. Zachodni brzeg (na wysokości Kozienic) jest płaski, zarastający wierzbami. Wschodni brzeg jest stopniowo podrywany, a rosnący na wysokim klifie las sosnowy broni się kurczowo przed wyrwaniem swojego podłoża.

W zależności od poziomu wody nurt opływa mniejsze lub większe piaszczyste łachy, na których zatrzymują się wędrowne ptaki.Jadąc dalej wzdłuż Wisły można skierować się do tłumnego Kazimierza albo bezludnych okolic nad Wieprzem...
Czy słyszeliście już pokrzykiwania odlatujących gęsi?

Jesienne sady

2011-09-28T11:53:00.000-07:00

Ostatni wrześniowy weekend poświęciliśmy na wycieczkę w południowych okolicach Warszawy. W wielu rejonach pod Górą Kalwarią, w pobliżu Warki, a także po wschodniej stronie Wisły, między Wilgą a Maciejowicami rozciągają się uporządkowane sady. O tej porze roku cieszą oczy dojrzewające jabłka i gruszki.

Z zachwytem podziwiamy kunszt sadowników przycinających drzewa tak, by owoce wygrzewały się w promieniach słońca.Z każdej strony drogi widzimy charakterystyczne sylwetki niewysokich drzew owocowych unoszących wiele kilogramów owoców na przyciętych gałęziach.

Chciało by się spróbować wszystkich odmian, najchętniej prosto z drzewa. Warto wybrać się z miasta, choć na chwilę, zobaczyć, może kupić choć skrzynkę jabłek. A potem mieć w rezerwie trochę czasu aby takie wspaniałe owoce przerobić na domowe przetwory...

Okolice Grunwaldu

2011-09-23T00:23:00.000-07:00

Zmierzając nad Grunwald (więcej tutaj), zjechaliśmy z głównej drogi w boczne, kręte, jeszcze brukowane dróżki.

Dzięki temu dotarliśmy w okolice miasteczka Dąbrówno wciśniętego pomiędzy malownicze jeziora. Miasteczko było lokowane w początkach XIV wieku i do dziś wykazuje cechy prostego, średniowiecznego układu urbanistycznego. Z dawnych budowli obronych nie zostały już nawet ruiny, ale pozostały dawne kościoły i stare kamieniczki. Ten kościół, obecnie Metodystów, wybudowano w pierwszych latach XVII w.

W okolicznych wioskach ubywa ludności, rozrastają się natomiast ośrodki i daczowiska. Dawne kościoły są zamknięte, a msze odbywają sie tylko w niedziele i święta. Tutaj - ciekawy kościół w miejscowości Leszcz. Stare linie kolejowe zarastają drzewami, a wiadukty prowadzą do nikąd.
Ciągle jeszcze woda w jeziorach jest przejrzysta, krystalicznie czysta.

Doskonałe miejsce do wypoczynku nie tylko dla wędkarzy!

Nowoczesny Grunwald

2011-09-19T11:58:00.001-07:00

Kolejne wrześniowe weekendy rozpieszczają nas słoneczną pogodą. Wybraliśmy się tym razem w okolice Grunwaldu. Szczerze mówiąc, nigdy wcześniej nie byłam w miejscu tej historycznej bitwy. Zupełnie zaskoczyła mnie nowoczesna aranżacja pola bitewnego, przebudowa muzeum i zaplecza socjalnego.

Poza sezonem ten ogromny teren odwiedzają nieliczni turyści. Rozległe pola sprzyjają spacerom i wycieczkom rowerowym. Po dotarciu na szczyt wzgórza z monumentalnym pomnikiem z lat 60-tych XX wieku odkrywamy przestrzenną makietę ustawienia wojsk przed bitwą.
Dobrane kolorystycznie kamienie odzwierciedlają siły krzyżackie, polskie i sojusznicze. Spacerując po makiecie widzimy też poszczególne miejscowości, drogi, rzeki i jeziora. Fantastyczny pomysł i wykonanie, prawda?

A wokół ascetycznego granitowego amfiteatru bezkresny krajobraz wzgórz. Jadąc dalej mijamy na polach zbierające się przed odlotem żurawie.

Już jesień.

Zapomniana kolejka wąskotorowa

2011-09-08T00:18:00.000-07:00

W latach 20-tych XXwieku z Puszczy Kampinowskiej do Sochaczewa i w drugą stronę, przez Wisłę do Wyszogrodu kursowała kolejka wąskotorowa. Regularne kursy wstrzymano w latach 80-tych, pozostawiając weekendową linię turystyczną. Przy moście nad Bzurą pozostała nazwa przystanku: Kamion-stacja, a pomiędzy domami, przez pola i nieużytki ciągną się tory.

Zarośnięte tory przekraczamy wielokrotnie w różnych puszczańskich rejonach. Linia przechodzi nad malowniczym (i odczyszczonym dzięki unijnym funduszom) Kanałem Kromnowskim. Tory powoli chowają się pod ekspansywną roślinnością.

Gleba tutaj jest bardzo uboga, dominują więc rośliny srodowisk skrajnie suchych: rozchodniki, dziewanny, porosty.

A jadąc dalej, w stronę Brochowa doganiamy kolejkę turystyczną! Szczerze mówiąc nie jest to trudne. Lokomotywa z mozołem ciągnie stare wagony i wlecze się cudownie leniwie.
Myślę, że to wspaniały pomysł na weekendową wyprawę z dziećmi!

Wszystkie szczegóły znajdziecie tutaj.

Nad Wisłą i Bzurą

2011-09-05T11:46:00.000-07:00

Kolejny weekend spędzamy prawie w tym samym rejonie, ale po drugiej stronie Wisły.

Najpierw romańska bazylika w Czerwińsku.

Potem spojrzenie z wysokiego brzegu w Wyszogrodzie na ujście Bzury do Wisły.

Przejeżdżamy Wisłę w Wyszogrodzie i jesteśmy po drugiej stronie mostu nad Bzurą.

A dalej już wilgotne łąki przy Puszczy Kampinowskiej.

Z tygodnia na tydzień zmieniają barwy na coraz bardziej jesienne.

I znowu nikogo tu nie ma poza nami, samotny rowerzysta, wędkarz. Nie narzekamy przesadnie włócząc się między zagubionymi puszczańskimi siedliskami.

Zauważyliście, że w ostatnim tygodniu sierpnia odleciały już bociany?

Most nad Bzurą i przeprawa Jagiełły przez Wisłę

2011-09-01T23:20:00.000-07:00

Godzinę drogi od Warszawy, na obrzeżach Puszczy Kampinowskiej jest miejsce ujścia Bzury do Wisły.

Na Bzurze, przy miejscowości Kamion jest stary most o drewnianej konstrukcji, obecnie zamknięty dla ruchu samochodowego.

Dzięki temu w te malownicze okolice trafiają tylko nieliczni wędkarze i zagubieni kierowcy wiedzeni przez GPS.

Na okolonych wałami nadbrzeżach Bzury można więc spokojnie leniuchować, wędkować, jeździć na rowerach albo w każdy inny sposób wykorzystywać ostatnie wolne dni. Obrzeże nad łąkami to Puszcza Kampinowska.
Jadąc drogą od Konika do Kamionu warto podążyć za małą strzałką bezpośrednio na nadwiślańskie wały. Jesteśmy na zachodnim brzegu Wisły, mniej więcej na wysokości Czerwińska. Nie dojedziemy co prawda do mostu na Wiśle w Wyszogrodzie i nie przeprawimy się na drugą stronę (po drodze nie przejedziemy przez Bzurę), ale z wałów nadwiślańskich widać już wieże kościoła i zabudowania w Czerwińsku. Jest to ciekawe historyczne miejsce. W roku 1410 w drodze pod Grunwald przeprawiał się przez Wisłę Jagiełło wraz ze swoimi wojskami. Źródła hostoryczne opisują, że Wisłą spławiono ogromne tratwy, które tutaj połączono w swoisty most pomponowy, pozwalający na szybkie i sprawne przeprawienie wielotysięcznej armii. Więcej informacji znalazłam tutaj. W czasie ostatniej wojny we wrześniu 1939 roku, zgineło tu ponad 250 żołnierzy i 100 mieszkańców zamordowanych przez Niemców po obronie tego przyczółku.

W każdej wyprawie poza walorami krajoznawczymi znajdujemy warte wspomnienia ślady przeszłości.

Klasztorny ogród w Jabłecznej

2011-08-29T14:33:00.000-07:00

Kolejny dzień, kolejny wyjazd i jedziemy zupełnie w inną stronę.

Wschodnie krańce Polski, dawne posiadłości Sapiehów, tereny leżące nad Bugiem i Wieprzem.

Spokojne i ciche, mniej samochodów niż na Warmi i Mazurach. Domy starsze i mniej zamożne. Ogródki zadbane i bardziej tradycyjne. Nie ma agroturystyki i trudno gdzieś zjeść obiad.

Tracimy nawet zasięg komórek wchodząc w roaming białoruski.

Odwiedzamy kilka miejscowości, gdzie obok siebie i cerkiew, i bazylika, i dawna synagoga.

Poprzednio nie udało nam się dojechać do Jabłecznej, nic dziwnego, po wiosennych roztopach zazwyczaj zalewa tu szosę.

Tym razem docieramy bez przeszkód, mijając wsie, gdzie wszystko jest jak kiedyś.

Monaster św. Onufrego jest męskim prawosławnym klasztorem osadzonym w tym odludnym miejscu już w końcu XV wieku. Obecne budynki pochodzą z połowy XIX wieku i zostały współcześnie odbudowane po wojennych zniszczeniach. Klasztor nieprzerwanie pełnił istotną rolę dla prawosławnej diecezji chełmińskiej, był także miejscem kształcenia katechetów, psalmistów i dyrygentów.

W klasztorze, w zabytkowym ikonostasie można zobaczyć m.in. ikonę św. Onufrego z XII/XIII w i niewiele późniejszą ikonę Matki Boskiej Jabłeczyńskiej.

Pomiędzy budynkami rozciąga się starannie wypielęgnowany dekoracyjny ogród, nawiązujący i do ogrodów tradycyjnych, przydworskich i kompozycji całkiem współczesnych.
Czy będzie tak samo zachwycał tych którzy przyjadą tu po nas za kilka, kilkadziesiąt czy kilkaset lat?

Mroczne lasy nad Łyną

2011-08-28T11:07:00.000-07:00

W kolejny weekend pojechaliśmy na Warmię. Wskazówką był drogowskaz kierujący do "Rezerwatu Źródła Rzeki Łyny".

Rzeka Łyna jest największą rzeką tej części Polski. Jej źródła znajdują się blisko Nidzicy, dalej przepływa przez Olsztyn i Lidzbark Warmiński, by po przekroczeniu garnicy dopłynąć do Pregoły. W środkowym biegu Łyny organizowane są różne imprezy kajakowe.

Źródła Łyny to wiele strumyków wijących się na dnie wąwozów porośniętych mrocznym lasem liściastym. Omszone pnie lip, brzóz, grabów i buków.

Paprocie i szczawiki.

Źródełka zmieniają swoje położenie drążąc stale podłoże. Dlatego celem utworzenia reezrwatu było zachowanie miejsc "erozji wstecznej źródeł Łyny".

Spacerujemy sami, tylko my, wilgoć, chłód i ustawiczny bzyk komarów.

Tak inne są lasy nad Łyną od świetlistych borów sosnowych rozciągających się kilka kilometrów dalej, w okolicach Napiwody.

Tutaj zbieramy ostatnie borówki, przejeżdżamy przez uroczą miejscowość Kot i już trzeba wracać. To tylko krótki sobotni wypad...

Park pałacowy w Łańcucie

2011-08-24T12:36:00.000-07:00

Wracając do Warszawy z Beskidów przejechaliśmy na południowy-wschód aby odwiedzić Łańcut. Wspaniale odrestaurowany pałac i park wprost oblężony przez odwiedzających. Przespacerowaliśmy się jedynie po parku próżno szukając wytchnienia w cieniu majestatycznych drzew. Zdecydowanie, wizyty poza sezonem są przyjemniejsze...

Ale nie narzekajmy, wokół pałacu przywrócono dawny kształt parku: od frontu - klasycznego, uporządkowanego, z tyłu - o charakterze bardziej naturalistycznym, angielskim, z imponującą kolekcją unikatowych i wiekowych drzew ozdobnych.

O ile wiosną zachwyciła mnie część angielska, o tyle teraz podziwiałam kompozycje z różami. Wspaniałe rabaty obsadzone pąsowymi różami.

Szpaler sztamowych purpurowych róż podsadzonych białymi odmianami okrywowymi.
Wreszcie - romantyczna różanka.
Biorąc pod uwagę, że ten rok jest dla róż trudny, doceniłam idealny stan wszystkich bujnie kwitnących krzewów.
Szkoda jedynie, że brak oznaczeń odmian i wielbicielom ogrodów pozostaje trud samodzielnej identyfikacji.Zajrzyjcie do Łańcuta będąc w okolicach Rzeszowa, jest wart odwiedzenia o każdej porze roku!

Tu była Lipna...

2011-08-21T13:07:00.001-07:00

W Beskidach ogromne wrażenie zrobił na mnie sposób upamiętniania miejsc, gdzie kiedyś, kilkadziesiąt lat temu, były wsie.

Tutaj - tablica pamiątkowa w dawnej wsi Lipna.

I znowu cytat:

To co istotne ukryte gdzieś.

Przekrocz próg Domu.

Koło pieca szukaj.

Tam życiodajne źródło jest.

I dalej przy drogach za Lipną...

Kapliczka nad Wisłokiem

2011-08-19T13:00:00.000-07:00

Będąc w Beskidach przejechaliśmy wiele kolometrów od wsi do wsi od cerkwi do cerkwi. Poruszające są miejsca, gdzie wsi i cerkwi już nie ma.

Nad Wisłokiem, za dawną wsią Czarne, przy skrzyżowaniu niegdyś ważnych szlaków, stoi zapadajaca się XIX-wieczna kapliczka. Z wyposażenia nie pozostało już nic. Tylko zacierające się rysunki na ścianach.

A obok figura pod kilkusetletnim dębem. I cytat z tablicy pamiatkowej:

Czas nagli.

O wspomnienia proszą.

Przekrocz próg Domu, którego może i nie ma.

Czuj się zaproszony.

Uspokajający Beskid

2011-08-09T13:33:00.000-07:00

Nie jest to typowy pomysł na weekendową wycieczkę. Na pozór nic fajnego: daleko od Warszawy, remonty na drogach, brak zasięgu służbowych komórek, mało czasu na porządny wypoczynek...

W ostatni weekend wybraliśmy się w Beskid Niski, przejechaliśmy ponad 1000km, odwiedziliśmy wspaniałe, odludne zakątki, zwiedziliśmy cerkwie, pałace, dwory, kilka parków krajobrazowych i jeden park narodowy. Odwiedzonych miejsc, przejechanych zakrętów i wrażeń jak po długim urlopie...

Najważniejsza nie jest lista odwiedzonych zabytków, ale nastrój i spokój, które sprawiają, że można się nie spieszyć, tylko po prostu być tam.

Wędrowaliśmy drogami, których nie ma na mapie, a wokół których kipi roślinność.

Pod wielkimi liśćmi lepiężnika znaleźliśmy piękne kamienia i iskierki odblasków na wodzie.

Zatopiliśmy się w ciszy, bezkresie łąk pachnących miętą. Chodziliśmy od cerkwi do cerkwi, między opuszczonymi i odżywającymi siedliskami.

Pochylając się na cmentarzach wojennych, prawosławnych i pomnikach wsi, których już nie ma myśleliśmy o trudnej przeszłości tych terenów.

W poniedziałek rano wróciliśmy do pracy, trochę bardziej zrelaksowani, trochę spokojniejsi...

Trzeba mieć swoje miejsca, które pozwalają zachować równowagę w naszym rozbieganym i rozpędzonym codziennym życiu...

Palma królewska

2011-07-31T14:12:00.000-07:00

Jedna z najwspanialszych palm świata to palma królewska (Roystonea regia), która naturalnie występuje na Florydzie i w Ameryce Centralnej, ale sadzona jest jako roślina ozdobna we wszystkich krajach tropikalnych.

Wśród palm wyróżnia się eleganckim pokrojem, pniem gładkim jak beton i szerokim pióropuszem liści. Ciekawe jest to, że jej nasiona są rozsiewane przez nietoperze. Jest to też unikalny przykład symbiozy z bakteriami brodawkowymi (jak np. fasola), dzięki czemu może przetrwać na glebach ubogich w azot.

W Polsce można kupić nasiona palmy królewskiej, nie spotkałam jednak sukcesów w jej hodowli w warunkach domowych. Może jednak warto spróbować?

Na pewno warto podejrzeć pomysł na nieinwazyjne opisanie każdego drzewa w ogrodach pałacu w Taipei.

Tradycyjny ogród chiński

2011-07-27T03:43:00.000-07:00

W lipcowym upale dobrze jest schować się w zaciszu pełnego zieleni tradycyjnego, chińskiego ogrodu. Miałam okazję ostatnio odwiedzić ogród przy Muzeum Pałacowym w Taipei na Tajwanie. Ogród był dla mnie pewnym zaskoczeniem, spodziewałam się większej liczby "orientalnych elementów". Odebrałam go jako bardzo spokojny, wyciszający i w gruncie rzeczy uniwersalny.

W gorącym, wilgotnym klimacie niezbędnym elementem ogrodu są drewniane pawilony i dające cień i schronienie przed deszczem, zadaszone spacerowe korytarze.

Centralną częścią jest rozbudowany układ wodny: jeziorka, kanały, zamieszkane tłumnie przez karpie koi i amury, dość przerażających rozmiarów. Są karmione przez zwiedzających pokarmem kupowanym w automacie stojącym na brzegu stawu.

Na wystrzyżonym w iście angielskim stylu trawniku posadzono wiele drzew liściastych, zazwyczaj utrzymujących liście przez całą zimę, nieliczne palmy, bambusy. Z niższych krzewów m.in. azalii przycięto żywopłoty.

Zaskoczeniem dla nas była ogromna ilość roślin epifitycznych, doskonale czujących się przy takiej wilgotności. Znalazłam w tym ogrodzie wiele harmonii, troszkę odległej od stylistyki tzw."orientalnych" ogrodów tworzonych w naszej części świata.

Iksora - płomień dżungli

2011-07-24T09:47:00.001-07:00

Iksora (Ixora coccinea) jest w Polsce uprawiana jako roślina doniczkowa.

W swojej ojczyźnie, wilgotnych i gorących regionach Indii i Chin jest popularnym krzewem ogrodowym.

Dorasta do ok metra wysokości, a po przycięciu w zgrabne kulki obficie kwitnie. Warunkiem jej przetrwania jest zachowanie temperatury ok 15-18 stopni w zimie, co w naszych warunkach jest możliwe tylko w chłodnych mieszkaniach lub ogrodach zimowych.

Dostępne w Polsce odmiany są niskie, ale kwitną obficie w intensywnych odcieniach żółto-pomarańczowo-czerwonych.

W Indiach i Chinach stanowi intrygujący akcent ogrodów historycznych.

Tutaj tradycyjna fontanna w ogrodzie pałacowym w Taipei.

Polodowcowe pagórki

2011-07-07T12:45:00.000-07:00

Wybraliśmy się na północ, włócząc się po Warmii i Mazurach.

To co nas zachwyciło to wzniesienia, oczka wodne, pola, łąki. Wiecznietrwałe ślady dawnej działalności lodowca.

Kilka obrazków uchwyconych gdzieś przy szosie, przy drodze, przy ścieżce...

Fantastyczna różnorodność: pola, łąki, nieużytki. Nic nadzwyczajnego, ale mamy te obrazy przed oczami w codziennym miejskim zabieganiu i w czasie wypraw na koniec świata.

Łysobyki nad Wieprzem

2011-07-03T11:32:00.000-07:00

Zachwycające łąki nad Wieprzem prowadzą nas do miejscowości Jeziorzany (do 1965 r - Łysobyki).

Naszą uwagę przyciąga sylwetka kościoła o frontonie nawiązującym do spichlerzy w Kazimierzu nad Wisłą. Zatrzymujemy się by przeczytać o złożonej historii parafii pod wezwaniem św. Trójcy.

Kościół, pierwotnie drewniany, ufundowano w XVI wieku. Z tego okresu zachował się także tradycyjny układ ulic z domami zwróconymi szczytami. W tym czasie w mieście działał także zbór kalwiński. W czasie powstania listopadowego Łysobyki były areną krwawej bitwy z Rosjanami zwanej "wyprawą Łysobycką". Dla wspomożenia powstańców, mieszkańcy oddali do przetopienia kościelne dzwony.

W 1870 r, władze carskie pozbawiły je praw miejskich. W czasie II wojny światowej, Niemcy zrabowali okolice, zabierając m.in. odnowione dzwony. Kościół odbudowano po wojnie, instalując na dzwonnicy dzwony przeniesione z prawosławnej cerkwi.

Obecnie miasteczko leży poza głównymi szlakami, zachwycając spokojem sennej prowincji. A nad Wieprzem spotykamy tylko rybaków i stado koni...

Wieprz w letniej odsłonie

2011-06-29T05:10:00.001-07:00

Gościliśmy już nad Wieprzem na przedwiośniu (więcej tutaj).

W czerwcu pojechaliśmy aby zanurzyć się w niekończących się nadwieprzańskich łąkach, odpocząć od pędu i hałasu, w którym żyjemy na codzień. Okolice nad Wieprzem są wspaniałym miejscem na taką wycieczkę, jak już pisałam, jedyną wadą jest brak oznakowań turystycznych i rozbieżność mapy i GPS z rzeczywistością.

Pomiędzy kolejnymi meandrami rzeki rozciągają się łąki, morze łąk. Trudno wyobrazić sobie falującą zieleń sięgającą aż po horyzont.

Niekiedy na zarośniętych starorzeczach dostrzegamy łyski z młodymi.

Dalej - stado półdzikich koni.

Przy brzegach całkowicie pokrytych rzęsą wodną kanałów zieleń: tatarak, grążele. Wspaniały rekas, nawet jeśli na końcu drogi oznaczonej na mapie ostrzega nas taki znak:

W końcu jesteśmy prawie-na-końcu-świata i jedziemy dalej na własną odpowiedzialność ;)

A o tym, co odwiedziliśmy dalej, następnym razem...

Po prostu lato...

2011-06-26T11:49:00.001-07:00

Dziś kilka migawek z czerwcowych wyjazdów.

Wspaniałe pola jeszcze pełne chwastów. Pola przy których stanęliśmy na chwilę, gdzieś na końcu świata, po prostu na Mazowszu.

Chabry i kąkole. Rumianki.

Na moment czas się zatrzymał i poczułam się jak dawno temu, na wakacjach na wsi.
A kilka dni później, jadąc w zupełnie innym kierunku, przystajemy na moment w lesie. Są poziomki, jagody i odurzający świeżością zapach lasu.
Bogatych we wrażenia letnich wypraw Wam życzę!

Szydłowiec - w drodze do Kielc

2011-06-20T12:13:00.000-07:00

Prowadząca z Warszawy do Kielc droga omija Szydłowiec. Po drodze rzucamy okiem na zachęcające informacje o zabytkach, ale trzeba pędzić dalej bo szkolenie, wykład, praca. Tym razem, w trakcie spokojnej weekendowej wycieczki do Chęcin decydujemy się skręcić do tego miasteczka. Troszkę gubimy się w centrum, ale w końcu znajdujemy duży park z fosą, za którą widać już zarys zamku-pałacu.

Rezydencja w Szydłowcu jest jedną z najpiękniejszych wczesnorenesansowych rezydencji magnackich w Polsce. Została stworzona przez Szydłowieckich, w kolejnych latach przeszła w ręce Radziwiłłów, którzy zarządzali majątkiem aż do połowy XIX w.

Powstawała stopniowo, najpierw jako groźny zamek obronny, z potężnymi murami, murem kurtynowym z małymi strzelnicami, obronnymi wieżami i szeroką fosą. Jednym słowem, z wszystkim tym, co w XV wieku było potrzebne lokalnym dostojnikom.

Kolejne pokolenia, w spokojniejszych czasach, rozbudowały zamek o pałacowe skrzydło, dające nie tylko większy komfort domownikom, ale także będące dowodem potęgi i siły rodu Radziwiłłów.

Po tragicznym epizodzie II wojny światowej, kiedy zamek pełnił rolę więzienia i getta, obecnie funkcjonuje jako ośrodek kultury.

Ciekawy w swojej dwoistości zamkowo-pałacowej, jednak smutny z powodu widocznego zaniedbania. Impoonuje zastosowaniem lokalnego piaskowca: z niego wykuto parapety, obramowania okien, kolumny i jedyną ozdobę dziedzińca - herb Radziwiłłów.

Wyobrażamy sobie, że Szydłowiec niegdyś był centrum lokalnej społeczności, dziś droga omija go łukiem, a my też pedzimy dalej, bo wykład, szkolenie...

Chęciny - ruiny średniowiecznego zamczyska

2011-06-17T04:28:00.000-07:00

Szukając pomysłów na późnowiosenne wyprawy przypomniałam sobie wrażenia z dawnych kolonijnych wycieczek do Chęcin.

Wyruszyliśmy więc aby zobaczyć jak teraz wyglądają te wspaniałe ruiny. Po drodze, odwiedziliśmy także inne ciekawe miejsca (więcej tutaj).

Zamek w Chęcinach jest monumentalną, średniowieczną warownią rozciągającą sie na szczycie kiedyś bezdrzewnego wzgórza. Właśnie dzięki temu przez kilkaset lat pozostawał jedną z najtrudniejszych do zdobycia rezydencji królewskich.

Przez zbudowany na przełomie XIV wieku zamek przenikała historia polskich rodów królewskich.

Zamieszkiwała tu żona Kazimierza Wielkiego i Królowa Bona, tutaj przetrzymywano jeńców krzyżackich po bitwie pod Grunwaldem, a także skarby archidiecezji gnieźnieńskiej.

W późniejszych czasach, po splądrowaniu przez Szwedów zamek podupadł, pozostając ruiną górującą nad spokojnym miasteczkiem Chęciny.

Architektura zamku jest niezwykle prosta, oparta o grube wapienne mury z nielicznymi ceglanymi elementami.Lochy, studnia, otwory strzelnicze na pewną pozwolą poczuć ducha dawnej świetności.

A dla wielbicieli krajobrazów - wspaniała panorama Kielecczyzny z wieży zamku górnego.

W okolicach Kielc jest tyle ciekawych miejsc, kolejne wkrótce!

Nad Pilicą - Inowłódz i Studzianna-Poświętne

2011-06-06T02:19:00.000-07:00

W drodze od Rogowa (więcej tutaj) do Drzewicy (więcej tutaj) przejechaliśmy przez Inowłódz, w którym liczne drogowskazy prowadzą wprost do Zamku Kazimierza Wielkiego, zbudowanego jako jedna z kilkudziesięciu królewskich warowni w latach 1355-1366.

Władze lokalne uzyskały wsparcie unijne na odbudowę, rewaloryzację zamku, tak więc chwilowo jest on niedostępny. Oglądamy go zatem zza płotu podziwiając typowo polski twórczy bałagan.

W Inowłodzu warto rzucić okiem na dawną synagogę (obecnie sklep) i romański kościółek. Zmierzając dalej, w stronę Drzewicy przystajemy zaskoczeni przed ogromną bazyliką, z zatopionym w zieleni przyległym klasztorem.

W miejscowości Studzianna-Poświętne w latach 1688-1724 zbudowano kościół pod wezwaniem św. Filipa Neri i św. Jana Chrzciciela, ale najważniejszym jej elementem jest cudowny obraz św.Rodziny. Od 1974 r kościół ma rangę bazyliki mniejszej i pozostaje pod opieką zakonu Filipinów.Kościół wypełniają barokowe zabytki: rzeźby, polichromie, organy. Poraża też ogrom wnętrza, które może zmieścić kilka tysięcy wiernych.

Niesamowite jest znaleźć się w takim kościele, w małym sennym i trochę zapomnianym miasteczku nad Pilicą.

Zamek w Drzewicy

2011-06-02T13:23:00.000-07:00

Odwiedzając okolice Łodzi, po zwiedzeniu Arboretum w Rogowie (więcej tutaj) udaliśmy się w stronę Piotrkowa Trybunalskiego, do miasta Drzewicy. W Drzewicy, po dłuższych poszukiwaniach (brak oznaczeń) udało nam się wypatrzeć cel naszej wizyty: wspaniałe ruiny zamku obronnego.

Ruiny XVI-wiecznego zamku w Drzewicy są imponujące, jako jedne z nielicznych w Polsce, zachowały mury w pełnej wysokości. Zamek jest otoczony zarośniętą fosą, dość gęstymi drzewami i w żaden sposób nie zachęca do odwiedzenia.

Brama zamknięta na głucho, żadnej informacji turystycznej, można tylko obejść teren pomiędzy pasącymi się krowami, wyobrażając sobie jego dawną świetność.Zamek w Drzewicy został zbudowany w latach 1527-1535 dla arcybiskupa gnieźnieńskiego, kanclerza wielkiego koronnego, Macieja Drzewickiego, z rozmachem, który miał przyćmić ówczesne rezydencje królewskie. Pewne elementy budowli wskazują na gotycki charakter obronny, inne - nawiązują do renesansowych rezydencji.

Niestety po pożarze w 1814 roku nie został odbudowany i pozostaje jako dość zaniedbane i opuszczone ruiny.

Wkrótce kolejne ciekawe miejsca...

Przy drodze

2011-05-31T05:28:00.000-07:00

Jadąc mniejszymi, prawie polnymi dróżkami mijamy przydrożne krzyże, kapliczki. Często już opuszczone, zapomniane, albo przy wsi, której już nie ma...Nawet nie zapamiętałam miejscowości, w której ktoś kiedyś je postawił, a potem odszedł. Miło, że czasem ktoś jeszcze przynosi tu kwiaty, ale życie toczy się już gdzieś indziej...

Kaczeńce nad Biebrzą

2011-05-12T00:57:00.000-07:00

Pełnia wiosny sprawia, że na torfowiskach, mokradłach i w przydrożnych rowach zakwitają kaczeńce (Caltha palustris - knieć błotna). Odwiedzając Biebrzański Park Narodowy można nacieszyć się ich obfitością rozjaśniającą nawet najbardziej deszczowy weekend.

Biebrzańskie mokradła są doskonałym siedliskiem dla kaczeńców, irysów, turzyc, pomiędzy którymi uwijają sie ptaki brodzące, pływające i wszelkie inne.

Niezwykła jest różnorodność środowisk - od podmokłych łąk, przez wilgotne lasy aż do suchego boru sosnowego. Najciekawsze są jednak mroczne olsy i łęgi, z kępami kaczeńców i czeremchą rosnącymi pomiędzy rozlewiskami.

A w leśnych mokradałach spokojnie i majestatycznie przechadza się największy mieszkaniec tych okolic - łoś.

Biebrzański Park Narodowy to miejsce, którego nie trzeba specjalnie polecać, jest doskonałym celem jednodniowej wycieczki w zasadzie o każdej porze roku.

Wiosna, wiosna, nad Łasicą...

2011-05-04T11:16:00.000-07:00

Wiosenne dni zachęcają do wyjazdów. Są jednak takie dni, kiedy pracuję i czasu na dalsze wypady jest zbyt mało. Wyjeżdżamy wtedy do Puszczy Kampinowskiej, parku narodowego graniczącego z Warszawą. To tylko godzina drogi samochodem z centrum miasta...

Przez Puszczę Kampinowską przepływa kilka kanałów. Jednym z nich jest kanał Łasica, który powstał z przekopania i poszerzenia koryta rzeczki Łasicy, uchodzącej do Bzury.

Kanał zbiera wodę z okolicznych mokradeł, gdzie szczególnie wiosną gnieździ się wiele kaczek, łabędzi i czapli.

Pogłębienie Kanału Łasicy spowodowało jednak obniżenie poziomu wód gruntowych, w pobliskich wsiach wyschły studnie i pola, a ludzie odeszli, oddając ziemię do parku.

Po dawnych wsiach pozostały zarośla bzu, opuszczone kapliczki na dawnym skrzyżowaniu dróg, biegnące do nikąd linie elektryczne z zardzewiałymi latarniami.

Odważna Maria

2011-04-29T00:42:00.000-07:00

Rok 2011 jest Rokiem Marii Skłodowskiej-Curie. Na murach biblioteki osiedlowej na warszawskim Powiślu pojawił się niezwykle dynamiczny mural.

Nasza podwójna noblistka jest na nim silną, zdecydowaną i twórczą kobietą.

Szkoda, że mural pozostaje anonimowy. Ciekawe jest takie współczesne spojrzenie na tradycyjne autorytety.

Ruiny w Zawieprzycach

2011-04-26T23:38:00.000-07:00

Nad malowniczą doliną meandrującego Wieprza wznoszą się ruiny dużego kompleksu zamkowego.

Budowle zostały wzniesione w XVI wieku jako zamek obronny rodu Zawieprzskich. W kolejnych latach rozbudowywane, przekształcane w ogromny pałac, który został strawiony pożarem w końcu XIX wieku i nigdy nie powrócił do dawnej świetności.Na zamkowym wzgórzu pozostały ruiny zamku, mur otaczający posiadłość, budynki gospodarcze z lamusem (jak mówi informacja: do przechowywania zbroi i i nnych niepotrzebnych sprzetów).

W dobrym stanie pozostała barokowa, owalna kaplica z oryginalnymi, choć bardzo zatartymi freskami.

Pomimo ekspansji roślinności: bluszczu, bzów i fiołków, cały teren jest wykorzystywany jako gminny ośrodek kulturalno-sportowy dla młodzieży. Po prawej - barokowy XVII wieczny lamus, w tle budynki stajni.

Szkoda jedynie, że poza obszerną informacją historyczną na terenie zamku, nie ma żadnych drogowskazów sugerujących, że warto zjechać z głównej szosy.

A warto, prawda?

Przedwiośnie tak szybko przeszło w wiosnę...

Magnolia i BUW

2011-04-23T12:06:00.000-07:00

Koniec kwietnia to czas kiedy kwitną magnolie. Jako pierwsza rozpoczyna kwitnienie magnolia gwiaździsta (Magnolia stellata).

Gatunek ten tworzy kwiaty z wieloma stopniowo rozchylającymi się płatkami. Zazwyczaj ma pokrój gęstego krzewu bogato obsypanego nieskazitelnie białymi kwiatami.

Poza odmianami o białych kwiatach, wyhodowano różowe mieszańce.

Kilka białokwitnących okazów magnolii gwiaździstej kwitnie na terenie Uniwersytetu Warszawskiego, przed budynkiem dawnej Biblioteki czyli "starego BUWu".

Wiosna nad Wieprzem

2011-04-20T23:54:00.001-07:00

Wieprz jest jednym z prawych dopływów Wisły, na długości ponad 300 km malowniczo wije się przez tereny Roztocza, Lubelszczyzny i Mazowsza. Wzdłuż środkowego biegu Wieprza założono Nadwieprzański Park Krajobrazowy.

Wieprz sprawia wrażenie rzeki nietkniętej działalnością człowieka. Malowniczo rozlewa się na pobliskie łąski, meandruje, tworząc starorzecza i mokradła. Wczesną wiosną stanowi ostoję dla wielu gniazdujących ptaków. Tereny te sa zamieszkałe przez bobry, ich działalność jest tak intensywna, że na pniach drzew trzeba zakładać ochronne siatki, aby nie padły ofiarą bobrzych zębów.
Wzdłuż biegu Wieprza można znaleźć ciekawe zakątki, choć trudno do nich trafić, gdyż oznakowania i mapy nie są zbyt dokładne.Dzisiaj: przedwiośnie na łąkach nad Wieprzem, a wkrótce zajrzymy do ruin w Zawieprzycach....

Leśna wiosna

2011-04-07T00:11:00.000-07:00

W okolicy Garwolina, wśród wspaniałych lasów mieszanych przebiega ścieżka edukacyjna.

Można ją wykorzystać jako inspirujący element weekendowych spacerów albo wypraw rowerowych. Lasy garwolińskie są bardzo zróżnicowane, z dużą ilością drzew liściastych. U stóp drzew liściastych, wczesną wiosną rozkwitają kobierce drobnych kwiatów, które muszą szybciutko zakończyć wegetację, zanim na dzrewach rozwiną się liście i zasłonią życiodajne światło.

Pierwsze startują zawilce gajowe (Anemone nemorosa), uznawane za zwiastuny przedwiośnia.

Są cudowne w swojej delikatności, należy jednak pamiętać, że są to rośliny trujące. Pomimo tego, że nie jest gatunkiem chronionym pozostawmy go w naturalnym środowisku.

W ogrodzie posadźmy ozdobne wyslekcjonowane gatunki i odmiany.

Wiosenna Wilga

2011-03-22T14:38:00.001-07:00

Na południe od Warszawy do Wisły dopływa rzeka Wilga.

Obecnie ma znaczenie głównie rekreacyjne, przed II wojną światową wzdłuż jej brzegów funkcjonowały liczne młyny. Nurt jest częściowo regulowany jazami, dzięki którym w trakcie wiosennych powodzi można uniknąć istotnych strat.

W końcu marca, próżno szukać znaków przedwiośnia, wegetacja roślin jeszcze się nie rozpoczęła. jedynie pierwsze bazie na przybrzeżnych wierzbach dają znak, że to marzec, nie listopad.
A w lecie spacer brzegami Wilgi będzie bardziej wypełniony kolorami. Wierzby pokryją się liśćmi, trawy, trzciny i inne zarośla zazielenią się i miło będzie uciec od miejskiego upału w nadrzeczny cień.

To już niedługo...

Cisza dla Japonii

2011-03-18T04:02:00.000-07:00

Chwila zadumy, dzień ciszy na blogach...

Oczar na Trakcie Królewskim

2011-03-06T10:06:00.000-08:00

Ostatni tydzień raczył nas idealnie słonecznymi dniami, które zachęcały do spacerów. Przechodząc Traktem Królewskim w Warszawie ze zdziwieniem zauważyłam całkiem spory krzew oczaru (Hamamelis) posadzony w parku. To rzadki krzew, raczej spotykany w kolekcjach botanicznych niż w zieleni publicznej.

Prawdopodobnie jest to odmiana Pallida, jedna z najwcześniej kwitnących.
Więcej o oczarach pisałam na moim ogrodowym blogu.
Oby jak najczęściej takie rarytasy sadzono w parkach, ile radości dają pierwsze, pachnące kwiaty po tak długiej zimie!
A za płotem kolejne poziomy lekko ośnieżonych dachów: Klasztor Sióstr Wizytek. Jest to najstarszy w Polsce dom Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, wzniesiony w XVII w.

W ostatnich latach przeprowadzono gruntowną rewaloryzację parku otaczającego klasztor od strony zachodniej. Nasadzono ciekawe kompozycje krzewów (w tym: oczar) i bylin, ale wycięto stare lipy zasłaniające fasadę kościoła.
I dalej spojrzenie na dachy budynków Uniwersytetu i wieże kościoła Św. Krzyża.

Zimowy Bug

2011-02-21T11:45:00.001-08:00

Nieoczekiwany powrót zimy ograniczył plany wyjazdowe do bliskiej okolicy. Odwiedziliśmy więc północno-wschodnie nieodległe od Warszawy rejony. Mijając opuszczone socjalistyczne ośrodki wypoczynkowe nad Zalewem Zegrzyńskim dotarliśmy nad brzeg Bugu.

W miejscowości Kuligów Bug przepływa szerokim zakolem.

Po niedawnych odwilżach zalane są nie tylko łąki, zarośla wierzbowe ale także pola i niżej położone posesje. Po raz kolejny: piękna siła żywiołu skutego chwilowo lodem.

A na wierzbach już bazie.Będzie wiosna, może już niedługo...

Wyprawa wzdłuż Wisły

2011-02-14T06:24:00.000-08:00

Ostatnie dni są wyraźnie bardziej optymistyczne, więcej słońca, więcej światła, więcej radości.

Wybrałam się zatem na wycieczkę wzdłuż wschodniego brzegu Wisły.

Brzeg odcinkami jest wysoki, groźny. Widać ile wysiłu wkładają drzewa żeby kurczowo się utrzymać.

Wiosną, przy roztopach brzeg jest podmywany, urywany.

A zimą po powierzchni rzeki mkną kry leciutko przysypane śniegiem, a tropy zwierząt znaczą ścieżki wdół do tego niebezpiecznego wodopoju.

Dalej, cel wycieczki, wyjątkowo spokojny Kazimierz. Bezlistne drzewa odsłaniają okoliczne wzgórza.

W takie świetliste słoneczne dni nawet dobrze znane miejsca odsłaniają swój urok ponownie...

Carski dworek pod wejmutką

2011-01-30T08:23:00.000-08:00

W samej Białowieży pozostały zabudowania zespołu cesarskiej rezydencji myśliwskiej, z których zapada w pamięć dworek drewniany cara Aleksandra II z 1846 roku.

Jest to okazały drewniany dwór w szarobłękitnym kolorze z bogatymi, białymi zdobieniami. Po kilku latach, car wybudował pałac myśliwski, zostawiając dworek dla gości i zarządców swoich dóbr.

Ponad nim góruje niesamowita sosna wejmutka (Pinus strobus).
Jest to gatunek sosny sprowadzany do Europy z Ameryki Północnej, sadzony w parkach i ogrodach. Ten okaz przetrwał szczęśliwie ponad 150 lat i jest jednym z najstarszych w Polsce.Ta sosna wejmutka jest częścią bogatej kolekcji unikalnych drzew ozdobnych zasadzonych na terenie carskiej rezydencji. Założenia ogrodu nawiązywały do naturalnej puszczy, z którą ogród sąsiadował, a dla osiagnięcia szybkiego efektu car zlecił posadzenie dorodnych, dorosłych okazów. Wiele z nich przetrwało do dziś, choć w miejscu carskiego pałacu wybudowano nowoczesną siedzibę dyrekcji Białowieskiego Parku Narodowego.

Gołębia Cerkiew w Szastałach

2011-01-20T23:58:00.000-08:00

Zmierzając do Hajnówki, mijamy kolejną ciekawą cerkiew. Pomalowana na niesamowity gołębi szaro-niebieski kolor fantastycznie wpisuje się w krajobraz. Tym razem - zdjęcia późnojesienne, z listopadowego wyjazdu do Białowieży.
Cerkiew w Szastałach jest malutka, kameralna, przytulona do cmentarza przy nieistniejącej już wsi. Tablica informuje, że dawna wieś Koszczyno, to jedna z kilku dużych i dostatnich wsi, których mieszkańcy korzystali z praw miejskich.
Co ciekawe, jest to cerkiew zupełnie współczesna, wybudowana w latach 90-tych XX wieku, pod wezwaniem Ikony Matki Bożej Pomnożycielki Chlebów.
Kolejne punkty na szlaku "Kolorowych Cerkwi" czekają na wiosenne wyprawy, ale to już chyba niedługo...
Lokalizacja Cerkwi w Szastałach.

Białowieża

2011-01-17T05:45:00.001-08:00

Myśląc o Białowieży przywołujemy obrazy puszczy. To Białowieża atrakcyjna latem, wiosną i jesienią.

Zimą nie ma turystów, dzień jest krótki a mróz szczypie w policzki.

Nic nie odwraca uwagi od starych, starutkich domów, chałup, płotów.

Często domki ledwo widać zza zaspy, a ponad domem kilkusetletnie dęby.

Śnieg odgarniety na bok, a ulica i tak biała, śnieg na dachach, przemykają zwinne sanie...

Czas się zatrzymał, prawda?

Cerkiew w Szczytach

2011-01-14T00:23:00.001-08:00

Zimowa wyprawa do Białowieży pozwoliła mi zobaczyć urocze miejsca. Gdy w pędzie mkniemy jadąc z jednego miasta do drugiego, rzadko mamy czas aby zatrzymac się i patrzeć.
W zimie, między bezlistnymi drzewami widać więcej. Widać cudowne skarby architektury leżące dalej, do których trzeba podjechać, całkiem zaśnieżoną lokalną drogą a podem podejść by patrzeć i fotografować mimo zamarzających palców.
W ten sposób odkryłam wspaniały zabytek: Cerkiew Ścięcia Głowy św. Jana Chrzciciela we wsi Szczyty.

Cerkiew została wybudowana w 1785 roku na potrzeby powstającej parafii unickiej, obecnie jest to czynna parafia prawosławna. Cerkiew drewniana z murowanym przedsionkiem. Otoczona murem, do którego przytulił się zabytkowy cmentarz, z nagrobkami powstającymi od II połowy XVIIIw.

W drodze do Białowieży

2010-12-13T23:53:00.001-08:00

Zeszłej zimy wyruszyłam w samotną, służbową podróż samochodem do Białowieży.

Było to duże wyzwanie, samochód momentami zachowywał się jak bobslej, droga była długa i pusta, momentami nawet czarna. Towarzyszyły mi pługi, odśnieżarki, płyty z muzyką spakowane przez córkę i telefon do przyjaciela...

Ale warto było...

Cdn...

Słoneczniki w słońcu...

2010-11-01T12:07:00.001-07:00

Karczma gdzieś przy drodze.

Przed nią słoneczniki, już usychające.

Ale ciągle w słońcu dają cudowne cienie...

Jesienny słoneczny obrazek ze słonecznikami...

Pnącza, pnącza...

2010-10-26T05:44:00.000-07:00

Istotnym elementem kompozycji ogrodów na dachu BUW są pnącza.

Szczególnie różnorodnie wyglądają jesienią, kiedy przebarwiają się: winorośle na czerwono, dławisz na żółto, a na pokreconych łodygach pojawiają się owoce...

Pnącza obrastają kratownice, tworząc tajemnicze tunele...

Nawet bez liści tworzą fantazyjną grafikę na tle błękitu nieba.
Jak widać jesteśmy na dachu...

Ogród nowoczesny

2010-10-18T07:44:00.000-07:00

Jesteśmy w Ogrodach na dachu BUW. Zanim popatrzymy na rośliny, kilka widoków architektonicznych. Perspektywa Śródmieścia widziana z Powiśla, czerwone dachy to budynki UW.

Nowoczesne detale, zimny metal, szkło. Pnącza to oczywiście winobluszcze.

Nowoczesna Warszawa: od lewej: most Świętokrzyski, stadion (kiedyś X-lecia), centralnie jeszcze budujące się super nowoczesne Centrum Nauki Kopernik. Po prawej: nowoczesne apartamentowce na terenie dawnej elektrociepłowni.

Jak dla mnie: doskonałe połączenie architektury i zieleni.

A o roślinach - następnym razem.

Spacer w stronę BUW...

2010-10-17T08:59:00.001-07:00

Przechodząc z Uniwersytetu na Powiśle mijamy park. Park mojego dzieciństwa, park dzieciństwa mojej córki.

Pomiędzy drzewami - pozostałości poletek doświadczalnych UW, stare oczka wodne, aleja bzów, pochylone wiekowe tuje.

Patrząc w bok - odrestaurowany wiadukt na ul. Karowej, a nad nim nowoczesna dobudowa. Przed nami cel spaceru - nowy gmach Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego.

I ogród. Ogród na dachu. Ogród, który najbardziej lubię jesienią, szczególnie w dni powszednie, kiedy studenci pracowicie studiują, wykładowcy wykładają, a w ogrodzie nikogo nie ma...

Można przystanąć na chwilę, rozejrzeć się, tak szybko chłonąc poranek, bo przecież zaraz trzeba wracać do pracy.

cdn

Podróż pierwsza - to co bliskie...

2010-10-13T12:12:00.000-07:00

Jedno z miejsc w Warszawie, które przebiegam bardzo często.
Uniwersytet Warszawski, stary kampus przy Krakowskim Przedmieściu.
Zazwyczaj pełen rozgadanych, roześmianych studentów, ale w sobotni poranek jeszcze sennie opustoszały.

Warto pospacerować rozglądając się wokół okiem ogrodnika. Wśród starych budynków znajdziemy i ciekawe krzewy (gigantyczne derenie) i wiekowe drzewa (sporych romiarów tulipanowiec, magnolie, klony i topole). A na klombach kolorowe róże okrywowe, otoczone przycinanym bukszpanem.

Zapraszam do zboczenia z Traktu Królewskiego w stronę Wisły, gdzie kryją się kolejne atrakcje...