Piaszczystą Percią blisko domu

Postanowiliśmy wolne dni spędzić na poznawaniu szlaków turystycznych przebiegających w naszej najbliższej okolicy. Sprawdziliśmy jakie informacje można znaleźć na stronie PTTK Otwock i bardzo zdziwiła nas duża opisanych i znakowanych liczbą szlaków! Co wybrać?

Postanowiliśmy nie korzystać z samochodu ani komunikacji publicznej, musieliśmy więc zrobić pętelkę przebiegającą blisko domu. Wybór był prosty: zielony szlak, który mijamy spacerując z psami ulice obok, a potem żółty szlak tzw. szlak "Piaszczystą Percią".

Jest to szlak przebiegający grzbietem piaszczystych wydm, od Międzylesia do Józefowa. Po drodze wędrujemy szeroką ścieżką wspinająca się kolejno na Górę Lotnika i Łysą Górę. idziemy faktycznie przez piaszczyste wydmy, a zatem las jest suchy i ubogi: bór sosnowy, miejscami brzezina i wrzosowiska. Będzie pięknie we wrześniu!

Po drodze mijamy rowerzystów, gdyż tą sama trasa przebiega ścieżka rowerowa, znacznie lepiej oznakowana, niż nasz szlak, a także jeźdźców z pobliskiej stadniny. Miejscem, które podobało mi się najbardziej jest młoda brzezina.

Zaraz, zaraz, co widać na horyzoncie z Łysej Góry?

No tak, jesteśmy bardzo blisko Warszawy. Po wyjściu z lasu jesteśmy w peryferycznej części stolicy, w Aleksandrowie, skąd małymi uliczkami wracamy do domu.

Cały szlak ma długość ok 23 km, my przeszliśmy połowę.

 

Szlak tutaj: http://trail.pl/szlaki/szlak-zolty-piaszczysta-percia-warszawa-miedzylesie-jozefow-2010

Warto szukać takich miejsc, dosłownie za płotem, wcale nie trzeba jechać bardzo daleko żeby po prostu odpocząć!

 

Dwór Wybickich w Sikorzynie

Jadąc na warsztaty ogrodnicze, o których piszę tutaj skorzystałam z noclegu w Dworze Wybickich w Sikorzynie. Obecnie dworek jest pieczołowicie odrestaurowany, otoczony bardzo zadbanym i ciekawym parkiem.

Posiadłość należała niegdyś do rodziców kompozytora Hymnu Polski, Józefa Wybickiego, potem przeszła w inne ręce, a po II wojnie światowej podupadła. Obecnie znajduje się w rękach prywatnych, została przywrócona do dawnego stanu z zachowaniem wyjątkowej dbałości zarówno o budynek jak i otoczenie.

W parku założono tradycyjny warzywnik, w kwaterach obsadzonych bukszpanem, oraz labirynt ze szpalerami różnych gatunków krzewów.

Zachowano stary drzewostan, w którym gniazdują liczne gatunki ptaków. Po pniach starych czereśni wspinają się bluszcze i hortensje, a owoce przeznaczone są dla szpaków.

Poza muzeum, możliwością noclegów, w budynku działa niewielka herbaciarnia. Na zacisznym tarasie można spokojnie odpocząć.

Duża część bryły budynku obrośnięta jest pnączami: winobluszczem, hortensją pnącą, różami. Dwórek jest po prostu zatopiony w zieleni a kontrastowe pelargonie dodają kropelkę koloru.

Wnętrza i otoczenie są harmonijne, uroczo przenikają się.

 

Szkoda wyjeżdżać, chętnie wrócimy do dworku na kilkudniowy odpoczynek, albo na warsztaty artystyczne, które czasem się w tym miejscu odbywają.

 

 

 

 

Ogrody Muzeum Pałacu Jana III Sobieskiego w Wilanowie od frontu i od zaplecza

Odwiedziłam Muzeum Pałacu w Wilanowie, miałam spokojną chwilę by obejść budynek Pałacu spacerując w Ogrodach.

W końcu maja ogrody są zielone. Kończą kwitnienie bratki, a na rabatach okolonych bukszpanowymi rabatami nie kwitną jeszcze letnie kwiaty.

Widać, że do kwitnienia szykują się liliowce i peonie, a pomiędzy nimi pozostają zasychające włochate główki sasanek.

Za kilka dni kompozycja zmieni się na bardziej kolorową. Podobnie w ogrodzie różanym: zadbane rabaty czekają na lato z pączkami wyciągniętymi do słońca.

A na zapleczu w szklarniach kończą się przygotowania do wysadzenia morza sadzonek jednorocznych. Po horyzont ciągną się poletka malutkich heliotropów, pelargonii, aksamitek....

Polecam odwiedziny w pałacowych ogrodach!

Majowy zapach bzów

Jeśli maj to bzy. Jeśli bzy to....

Pomyślmy nad skojarzeniami: mały domek na wsi? kapliczka przy drodze? drewniany dom na przedmieściach?

Ostatnio zwróciłam uwagę na bogatą rabatę bzową.

W takim najpiękniejszym, bzowym odcieniu fioletu. Gęsto posadzone niskie krzaczki bzu odmiany Palibin. Upajający zapach, dużo owadów. Jak niewiele potrzeba, żeby było ładnie...

Jakie było Wasze skojarzenie z takim bzowym upojeniem? A może centrum Warszawy? Tak, ku mojemu zdziwieniu jest to rabata całkiem w centrum, zobaczcie sami, wprawne oko dojrzy palmę na rondzie ...

Coraz częściej widzę, że w miejskiej przestrzeni publicznej robi się ładnie. To dobrze, że się zmienia!

Glicynia - moje niespełnione marzenie

Nie, nie mam glicynii. Nawet nie próbowałam, nie mam dla niej wystarczająco zacisznego miejsca. Ostatnio byłam w ogrodach Pałacu w Wilanowie, gdzie na jednym z gospodarczych budynków zobaczyłam wyjątkowo dekoracyjną glicynię.

Glicynia jest rozciągnięta na południowej, bardzo słonecznej ścianie, ma tez mocne podpory. Widać, że jest doskonale zadbana i fachowo przycinana. Dzięki tym zabiegom, jest silna i zwarta a jej kwiatostany są dłuuugaśne  piękne!

Może kiedyś, po ociepleniu ścian, zdecyduje się na próbę z uprawą glicynii u siebie. Na razie podziwiam takie piękne okazy w innych ogrodach.

Te kwiaty w delikatnym fiolecie są po prostu doskonałe!

Majówka w Ogrodzie Botanicznym

Majowe dni to dobry pretekst, żeby odwiedzić Ogród Botaniczny UW w alejach Ujazdowskich w Warszawie. Po obu stronach centralnej alejki są tradycyjne ławeczki zachęcające do relaksu wśród kwiatów.

Wizytówką ogrodu są stare krzewy bzów, które właśnie zaczęły kwitnienie.

Te odmiany są bardzo stare, takie najpiękniejsze i najbardziej wonne, jak z bajkowych ogrodów dzieciństwa...

Oczywiście, poza bzami, mamy rozbudowane kolekcje roślin użytkowych i ozdobnych.

Wielokolorowe zestawienia tulipanów.

 

 

I gobeliny wielokolorowych krzewów.

 

Zachęcam, zachęcam do wizyty w najbliższym ogrodzie Botanicznym! Teraz jest najpiękniej!

Widok z mostu

Dzisiaj jechałam do Warszawy i wyjątkowo miałam czas aby zatrzymać się na moście i rozejrzeć się wokół. tereny tuż nad Wisłą kiedyś były ogródkami działkowymi, może część jest użytkowana do dziś. Pozostały po nich stare, wysokie drzewa owocowe, które właśnie teraz są najbardziej ciekawe.

 

 

 A na horyzoncie jest miasto, ze swoim hałasem, tłumem i pośpiechem...

 

Dobrze, że jeździmy tam tylko do pracy...